Bram Jonkheer schreef een gedicht over het leven in de wijk Bornholm, in Hoofddorp. Als onderdeel van de gemeente Haarlemmermeer behoort Hoofddorp tot de Nederlandse groeikernen.
Er staan hier veel struiken en planten en bomen
Het is echt een woonwijk waarvan je kunt dromen
Een speeltuin erbij
En een waterpartij
Maar wie pakt de fiets als ie ergens wil komen?
Je hoeft ’s ochtends het Skagerrak niet te proberen
Het staat er muurvast, kunt je kont er niet keren
Zo rond acht negen uur
Is het wel zuur
Als je je auto er graag wilt parkeren
Zo’n plek op aarde dat moet je verdienen
Wil je hier wonen dan gaan we je screenen
Een woonwijk in Hoofddorp
Schiphol op een steenworp
Je moet dus immuun wezen voor kerosine
Het is hier al mooi zolang ik mij kan heugen
Dat is omdat de meeste mensen hier deugen
Dus als iemand zegt
Het woont hier heel slecht
Dan weet je bij voorbaat al: dit is een leugen
Het leven dat speelt zich af binnen de muren
We kennen hier niemand, behalve de buren
Ja en die daarnaast
Die je groet in de haast
Maar niet zo dat met Kerst je een kaart hoeft te sturen
Je vind hier gezinnen, senióren en expats
In hofjes, in straten en ook in portiekflats
Gevarieerd, inderdaad
Maar het mengt mondjesmaat
En dat is op zich wel een droevige kenschets
We lopen elkaar hier de deuren niet plat
Het is hier geen dorp en het is hier geen stad
We doen wel eens vlot
Een leuk praatje pot
Maar dan heb je het hier qua sociaal wel gehad
En toch is de volksaard hier best positief
Want is het echt nodig dan doet men hier lief
Dan helpt men meteen
Bijna iedereen
Bedankt hoor! Geen punt, graag gedaan, asjeblief!
We houden hier niet strak een oog in het zeil
We willen wel helpen, maar da’s niet onze stijl
Leef en laat leven
Da’s meer hier het streven
Bemoei jij je met mij, zoek dan elders je heil
Omdat ik heel graag in een nette buurt woon
Die heel overzichtelijk is en ook schoon
Hou ik het hier bij
Bij ons voor en opzij
Vind jij dat bijzonder? Ik vind dat gewoon
Ik zag hier wel laatst eens een wat vreemde gast
En de krant schrijft wel eens over overlast
Ja, d’r is wel eens mot
Je houdt de deuren op slot
Maar ik heb hier toch echt geen geweer in de kast
De wijk is ook jaren gestaag aan ‘t vergrijzen
Veel boomers die wonen er nu in paleizen
Maar wat ik je zeg
Die gaan daar zo weg
Als straks hier het Holmkwartier komt te verrijzen
